Wat is erfpacht?

Erfpacht is het recht om een stuk grond van een ander te gebruiken. Op die grond staat vaak een gebouw, zoals een woning of een bedrijfsgebouw. De grond met daarop het gebouw blijft eigendom van de erfverpachter, ofwel de grondeigenaar. Dit is bijvoorbeeld de gemeente, een woningcorporatie of Staatsbosbeheer. Voor dit gebruiksrecht betaalt de erfpachter een jaarlijkse vergoeding aan de eigenaar, de canon.

Wat is van wie?

Bij erfpacht blijft de erfverpachter eigenaar van de grond. De erfverpachter wordt automatisch ook eigenaar van alles wat op die grond wordt gebouwd. Dat heet natrekking. Natrekking kan worden voorkomen met een opstalrecht. Als een opstalrecht is gekoppeld aan het erfpachtrecht, is de erfpachter toch eigenaar van het gebouw op de erfpachtgrond. Bij het einde van de erfpacht eindigt ook het daaraan gekoppelde opstalrecht. Daardoor wordt de erfverpachter ook eigenaar van het gebouw. Hij moet de erfpachter dan in beginsel de waarde van de woning vergoeden. Bij einde erfpacht zonder opstalrecht heeft de erfpachter soms ook recht op een vergoeding.

Erfpachtvoorwaarden

Behalve de regels uit de wet, gelden bij erfpacht ook een aantal regels die door de erfverpachter zijn opgesteld. Dit zijn de erfpachtvoorwaarden. Deze voorwaarden zijn vastgelegd in de akte van uitgifte in erfpacht (ook wel “erfpachtakte”). Bij gemeentelijke erfpacht zijn er daarnaast ook “algemene erfpachtvoorwaarden” die in een andere notariële akte staan en die ook wel “algemene bepalingen” worden genoemd. De akte van uitgifte in erfpacht verwijst dan naar die algemene erfpachtvoorwaarden. In de erfpachtvoorwaarden staat bijvoorbeeld de duur van de erfpacht, de hoogte van de canon, de bestemming van de grond en het gebouw (waarvoor mag het gebruikt worden), de opzeggingsmogelijkheden, of de erfpachter toestemming nodig heeft van de erfverpachter om het recht over te dragen en of er bijzondere regels zijn waaraan de erfpachter zich moet houden.